Eerste dagen…

werk/stage Add comments

Na Hyderabad werd het tijd om van stageadres te verhuizen. Woensdag zouden we beginnen in Kugler Memorial Physiotherapy Degree College (=school/Kugler/KMPDC). Heleen bleek nog niet beter te zijn van het weekend, en kreeg daarbovenop ook verkoudheid. Zij bleef dus thuis, en rustte wat uit.

Ik ging naar stage; ik moest er woensdag om 10 uur zijn. Eenmaal bij het KMPDC moest ik een hoop wachten. We gingen naar de kliniek die vlakbij het college zit, waar de studenten en therapeuten patienten gratis behandelen. Hier heb ik een tijdje gewacht op iemand, maar uiteindelijk bleek dat we helemaal niet op iemand aan het wachten waren. Ik kon rondkijken en dingen gaan doen als ik wou: “all up to me”. Ik heb rondgekeken, een patient behandeld (rekken en mobiliseren) en toen ging ik alweer naar huis: het was 1 uur.

’s Middags of ’s avonds zou ik weer naar stage moeten, maar de tijd was nog niet duidelijk. Ik zou gebeld worden.. Op een gegeven moment zelf maar gebeld voor opheldering; half 6. Daarna werd ik teruggebeld dat het niet doorging: kliniek ging niet door. Hoezo weet ik niet, maar ik bleef de avond dus thuis. Prima.

Volgende dag ging ik weer naar de school, en daar was het even afwachten. Mij werd gevraagd of ik interesse had in CBR. CBR= Community Based Rehabilitation, de sloppen in dus. Ja hoor, ben wel benieuwd! Ik ben toen samen met een therapeut daarheen geweest, en het was best interessant. Ik had het eigenlijk armoediger verwacht, dat mensen in hutjes of onder een zeil leven. Bleek dat het gewoon huisjes waren van beton ofzo, alleen dan wel verschrikkelijk klein. Maar bij de eerste patient was er wel elektriciteit en tv!

De therapeut die met me mee was, was “in charge of”  het CBR project. Zijn naam was iets als “BallaKrishna”. Hij had ongeveer 8 patienten die hij behandelde. Vaak behandelen studenten de patienten hier ook, maar die hadden nu allemaal examens. Hij sprak heel goed Engels, waar ik wel blij mee was! Helaas spreken de patienten hooguit 1 woord Engels, dus daar kun je niks duidelijk aan maken mbv taal; tenzij je Telugu spreekt!

Ik heb ’s avonds een boekje gekregen om Telugu te leren van Annie. We hadden zo’n boekje ook gekregen van de 2 meiden die hier vorige keer waren, maar die had Heleen in Nederland laten liggen helaas. Ik ben nu druk bezig met woordjes leren. Uitspraak is alleen heel lastig vanuit een boek, dus vraag ik het aan de mensen om me heen. Ze vinden het allemaal heel grappig, en denken dat ik superslim ben en gelijk een gesprek kan voeren:p

’s Middags zou ik een les moeten geven, een intro fysiotherapie. Ik wilde dit wel voorbereid hebben en had daar dan iets meer tijd voor nodig, maar dat was volgens de “principal” niet nodig. Oke, dan doe ik het vanmiddag al. Ik moest er om 4 uur zijn. De chauffeur had geen zin om er om 4 uur te zijn; ik vroeg aan Annie waar hij was. Uiteindelijk kwam hij om kwart voor 5. Te laat voor de les, maar precies op tijd voor de kliniek. Daar ben ik die avond geweest.

Vrijdag ging Heleen ’s ochtends mee; ze trok het niet goed, en is ’s middags/’s avonds thuis gebleven.

Zaterdag was de eerste volledige dag met zn 2en. We hebben het volgende schema voor de komende maand:

ochtend: 9-13u CBR

middag: 16-17u lesgeven

avond: 17-20u kliniek.

Dit is een volle dag; we horen eigenlijk 6 uur per dag stage te lopen, omdat we 6 dagen per week werken. Maar door het wachten op de chauffeur, zijn we nog niet aan de 8 uur gekomen.. Vanaf volgende week zal dat wel lukken! En dan zien we wel hoe dat gaat.

 

Algemene indruk is goed: Lijkt me een leuke, afwisselende periode. ’s Avonds is het redelijk druk; er zijn continu patienten in de kliniek. Soms zitten er periodes van wachten tussen tijdens de rest van de dag, maar dat hoort er nou eenmaal bij in India. We zullen hier ook meer met onderzoeken van patienten te maken krijgen; dat hadden we in de 2 ziekenhuizen niet.

Toch kijk ik er naar uit om hier klaar te zijn! Dan ga ik in Hyderabad Harrie ophalen, en dan gaan we 3 weken relaxt reizen door India! Heb er zin in…

5 Responses to “Eerste dagen…”

  1. Ma Says:

    Hai,

    Klinkt goed!

    Het verbaast me: je verheugd je op je vakentie? Hahaha!

    Liefs en een knuf van mij.
    xxxx

  2. Maaike Says:

    Hee Pleunie,

    Ziet er goed uit, je dagindeling. Een beetje afwisseling is wel prettig natuurlijk. Waar gaan jullie allemaal lessen over geven? Worden jullie daar echt gezien als docenten dan? (misschien heb ik wat gemist in vorige berichten, sorry!;))

    Tot snel maar weer! Nog een maandje doorbikkelen en dan genieten van je welverdiende vakantie!

    Liefs Maaike

  3. Lidy Says:

    Ja,,, juf Pleunie! Kan je iemand vragen om een foto van je te maken voor de klas? Zou dat wel eens willen zien!!!
    Succes met het lesgeven!!!

  4. Pleunie Says:

    lesgeven heb ik dus nog niet gedaan.. Waarschijnlijk volgende week! moet 15u maken.
    lessen mogen we zelf bedenken waar het over gaat; de schoolvakken, maar onderwerp per vak is naar eigen keuze. Bijv. anatomie kan over elk deel van het lichaam gaan.
    De therapeuten denken echt dat ze wat van ons kunnen leren; en ze willen soms echt laten zien wat ze allemaal weten! Helaas denken sommigen dat de pees van je bovenbeen spieren (patellapees) onder de knieschijf door gaat, terwijl hij er in het echt “overheen” loopt!
    Irritant als ze je dan niet zomaar willen geloven.. haha

  5. Mirjam Says:

    Ha Pleunie, ik heb weer genoten van je verhalen Ik moest wel lachten toen ik las:

    “‘De chauffeur had geen zin om er om 4 uur te zijn,ik vroeg aan Annie waar hij was. Uiteindelijk kwam hij om kwart voor 5”

    Ik ga haast denken, nou zeg hoe haalt hij het in zijn hoofd om geen zin te hebben? 🙂

    Ik wens je succes toe deze laatste periode, maar wat is het een heerlijk temperatuurtje daar t.o.v Nederland, Tis hier koud winderig en nat, dus echt herfst weer!
    Knuf Mirjam

Leave a Reply

WP Theme & Icons by N.Design Studio. Indified by IndiBlogger.in.
Entries RSS Comments RSS Inloggen