Eerste dagen Amar Orthopaedics Hospital

werk/stage Add comments

Het zogenaamde AIMS ziekenhuis is dus het Amar Ziekenhuis geworden. Het is een nieuw ziekenhuis; de chirurg met wie we meelopen heet Amar.

We zien voornamelijk veel operaties. We moeten ons van tevoren omkleden, zodat we “scrubs” aanhebben in de operatiekamer. Dit zijn echt van die outfits die je ook op tv ziet! Zie foto’s… Alleen een hele tijd staan (met verkeerde houding uiteraard) is niet goed voor je rug, haha. Inmiddels hebben we oa. al een sleutelbeenfixatie, verwijdering van een bottumor en een voorste kruisband reconstructie gezien! Bij deze laatste brak er een stukje van een tang af, waardoor de hele knie open werd gesneden om dat stukje terug te vinden.

De rest van de dag is minder interessant. De fysiotherapeute die er zit, heeft bijna niks te doen. We kunnen dan beter met de chirurg meelopen, maar die doet alleen maar hele snelle consulten (3 tegelijk in de behandelkamer, zodat hij na een minuut door kan naar de volgende). Veel van de patienten hebben Rontgen foto’s, wat op zich wel interessant is om te “lezen“; maar als fysiotherapeut kun je weinig  beginnen met een fractuur – die zouden we door moeten sturen.

Vandaag zouden we om half 9 gelijk een operatie zien; bij de dokterskamer werd ons verteld dat er geen operaties waren vanochtend! Gek.. Bleek “prosponed” omdat de inspectie kwam! Ook wel interessant om mee te maken. Er werden dus geen consulten gedaan totdat de inspectie langs was geweest; de rondes konden wel gedaan worden, dus liepen we mee. Toen de inspectie eenmaal kwam, kreeg iedereen gebak en samosa. Ik bedankte, en zei dat ik niet hoefde; dat wou hij – degene die het uit moest delen – niet accepteren, dus zette hij het op een krukje voor me neer.. Schiet ook niet op! Toen anderen weigerden, was dat geen probleem! Zo oneerlijk. Dus toen hij Thumps Up aanbood, deed ik geen moeite en accepteerde maar. Toen de inspectie afscheid nam, deed ik iets niet zo soepels: met mijn panjabi zwaaide ik het cola flesje van het krukje!! Handig..

Vanavond was er een ware persconferentie! We moesten om half 5 in het ziekenhuis zijn; maar toen was Amar nog in zn kantoor! Wij even kijken waarom. Meerdere mensen met foto- en filmcamera’s, die notities namen van wat hij te vertellen had. Onze chirurg is namelijk niet zomaar een chirurg: hij heeft vorige week weer een medaille ontvangen voor een lezing (conferentie waardoor we later startten in dit ziekenhuis), wat hem niet ongewoon was. Hij heeft namelijk een hele verzameling medailles voor “beste lezing”.

Ook heeft hij een ppt laten zien aan ons waarin hij bij een totaal afhankelijke patient (rechter arm totaal verloren, linkerarm alleen hand geamputeerd) een onderarm in 2en splitte, zodat de patient weer enige zelfstandigheid zou kunnen verkrijgen. Hij was de eerste die dit probeerde (Krukenberg?!) en heeft daarmee ook wat aandacht verdiend. Nu met een nieuw ziekenhuis komt deze gratis publiciteit natuurlijk extra van pas! Ondanks dat het op het moment toch al erg druk is..

Amar vroeg ons dinsdag wat Prakash ons al had laten zien van Guntur en omgeving; niks, alleen restaurants! Hij maakte grapjes over de familie, dat we in ieder geval goed te eten krijgen. De familie is namelijk een behoorlijk obese familie! (We kregen van Annie een tijdje terug ook te horen dat ze niet buiten was geweest, want de lift was namelijk stuk.)

Amar heeft geregeld dat we die middag nog mochten winkelen in een winkel met 5 verdiepingen – waar we natuurlijk met de auto heen werden gebracht. Toen we daar waren, hebben we onze ogen uitgekeken! We hebben zelfs een sari gepast (zie foto’s!!).
Hij heeft ons uitgenodigd om zondagavond naar zijn 2e huisje te gaan, waar we al foto’s van hebben gezien – super! Maar uiteraard eerst nog even bespreken met Prakash. Wellicht kunnen we ook een paar dagen naar Hyderabat gaan; daar zit ook een meisje van onze faculteit. We gaan haar daarover mailen, en dan kijken wat er mogelijk is.. Het zou wel fijn zijn om eindelijk eens dingen te gaan ondernemen! 

Trouwens! Je bent wel echt je hele dag kwijt tijdens deze stage. We staan namelijk om 7.30u op, proberen om 8.30u bij het ziekenhuis te zijn waar we tot 14.00u blijven. Half 3 komen we thuis om te eten, en dan kunnen we soms al weer om 16.00u terug naar het ziekenhuis. In een uurtje kun je weinig doen.

Tijdens een operatie heb je echt geen besef van tijd. We waren laatst bij een operatie die van half 5 tot kwart over 9 duurde; beetje jammer voor de chauffeur, want die stond al vanaf 8 uur te wachten. We hebben sorry gezegd en het Annie uit laten leggen.. Als we eenmaal thuis zijn, moeten we nog eten! Dan blijft er weinig tijd over; we moeten de volgende dag weer op tijd opstaan. Gelukkig konden we vandaag “al” om kwart over 8 weg.

6 Responses to “Eerste dagen Amar Orthopaedics Hospital”

  1. ju Says:

    Wow dit klinkt wel spannend allemaal! Weer heel anders dan het vorige ziekenhuis! Nu ga ik foto’s kijken, ben benieuwd 😀 Heel veel plezier verder!! xx

  2. Hanna Says:

    Hi Pleunie, door je verhalen heengaande kom ik tot de conclusie dat je daar veel meemaakt en leert. Grappige verhalen betreft tijdsbesteding/indeling, Coca cola (ja je favoriet), eten (en volgepropt worden, taxichauffeurs die weinig Engels spreken, beltegoed en samenwerking.
    Hele fijne tijd en succes op stage! Liefs

  3. Ma Says:

    Hoi,

    Jammer dat er weinig fysio werk te doen is. Wel fijn dat die chirurg zou zijn best voor jullie doet: zorgt dat jullie stage toch nog interessant is, zorgt dat jullie zomaar mogen shopeen en nodigt jullie zomaar uit in zijn 2e huisje, terwijl hij zelf maar weinig vrije tijd heeft!

    Ik ben benieuwd of het nog doorgegaan is!

    Foto’s erg leuk. Het is inderdaad een hele mooie sari. Wel een heel werk om dat in vorm te krijgen…en dna verkopen ze ook nog ene keer niets. Voelde je je niet ‘verplicht’ om er één te kopen? Of ben je niet zo’n softie als je moeder?

    Tot horens,

    xxxxxx

  4. Lidy Says:

    Pleunie,
    Wat prachtig zeg die sari!! Hoe lang zijn ze wel niet bezig geweest om je die aan te trekken??!!
    Ook het nieuwe ziekenhuis biedt weer nieuwe kansen en uitdagingen. Zorg maar dat je je maag vol hebt ’s morgens(moeilijk voor je, dat weet ik) want er zullen vast wel eens vieze stinkende wonden bij zitten.
    Hoe is de conditie/voedingstoestand trouwens van de gemiddelde Indier? hebben ze wat bij te zetten bij een operatie?

  5. barry Says:

    hoi nichtje,
    heb je t een beetje naar je zin.
    geniet er maar lekker van. het is zo weer voorbij.
    mis je nl nog niet.
    groeten barry

  6. pleunie Says:

    Hey Barry,

    Wat leuk dat je ook een berichtje hebt geplaatst! Ik heb het hier wel naar mn zin, maar mis het Nederland ook wel hoor! Ik hoor dat het ook al begint te vriezen daar..
    Ben al op de helft van mn stage, en daarna lekker 3 wkn reizen.. Heb er zin in!

Leave a Reply

WP Theme & Icons by N.Design Studio. Indified by IndiBlogger.in.
Entries RSS Comments RSS Inloggen