Dipjes en meevallers…

algemeen Add comments

Dinsdagavond, toen we “thuis”kwamen, gingen we even naar de familie om te vragen hoe hun vakantie is geweest. Annie was in de slaapkamer, en was bezig met henna om haar handen te versieren. Ze wilde bij ons ook wel henna opdoen als wij dat wilden; dat wilden wij wel, dus hebben we allebei een leuke tekening op onze linkerhand. Dit blijft er als het goed is 1 tot 2 weken opzitten..

Woensdagavond 30 september had ik ’s avonds nog een dipje omdat ik nog steeds geen panjabi’s had. Nog diezelfde avond, toen we terugreden van stage, verdween mijn dipje: we reden langs de tailor om mijn pakken op te halen!!! In de auto nog steeds een beetje twijfelachtig, want als ze nog steeds niet goed waren was ik voor niks blij geweest. Gelukkig! Ik paste ze nu wel.

Verder kun je hier geen coca cola kopen, omdat ze alleen “Thumps Up” cola hebben (goedkoper maar dan ook niet te drinken – soort euroshopper). We vroegen aan Annie of we misschien coca cola en wat sappen konden krijgen, wat ze morgen zou regelen. Ze zou ook aan de chauffeur vragen om ons de volgende dag de “backery” te wijzen. Hier hebben ze elke middag vers brood, maar verkopen ze ook chips en drinken. We zullen maar eens kijken wat het wordt! Hier zijn we donderdag afgezet, wat verder was dan ik had verwacht. We mochten terug lopen, wat ik ook wel weer lekker vond. De backery was eigenlijk niet heel groot of uitgebreid; het meeste hadden ze tegenover de flat ook. Maar de ‘expire’ datums liggen in de backery wel dichter bij het heden, haha! Helaas ook geen coca cola; dan maar 7up meegenomen.

We zouden met Annie gaan shoppen/ naar de bazaar. Helaas regende het dinsdag en woensdag, dus ging het feest niet door. Duidelijk nog even het regenseizoen… Als het deze week nog opklaart, kunnen we misschien gaan. Hier kijken we wel naar uit!

We hebben op stage inmiddels onze eigen ronde die we kunnen doen in de ochtend! We kunnen dan met z’n tweeën langs een aantal vaste (hemiplegie-)patiënten gaan voor passieve mobilisatie (alle gewrichten doorbewegen) en elektrostimulatie (elektrische prikkels om de spieren te activeren). Hier kunnen we ons dan ruim een uur mee vermaken.

We hebben woensdag (30/9) onze beoordeling in laten vullen. Dit gaat heel anders dan in Nederland! In Nederland geef je het formulier af, wat je ingevuld terugkrijgt en doorgaans ook bespreekt. Hier vraagt de fysio aan ons wat hij in moet vullen. “If you’re happy, I’m happy”. Hij wil graag dat de leraren in Nederland een goed beeld krijgen van het Lalitha ziekenhuis, dat ze daar veel kennis hebben en we daar veel leren. Toen we bij de laatste pagina kwamen moest hij tips en verbeter punten aangeven voor ons. Hij wilde alleen maar positieve dingen schrijven, en vond het heel moeilijk om iets “negatiefs” te noemen/ verzinnen. Uiteindelijk schreef hij iets als “she wants to learn more about…”. Prima, daar doe ik het wel voor.

We blijven hier tot 6 september; daarna gaan we naar AIMS Hospital (orthopedisch ziekenhuis). We zien hier wel naar uit, want we hebben het eerste ziekenhuis wel weer gezien.

Vanochtend had ik wel even een groot dipje. Het was inmiddels al half 11, en we hadden nog geen patient gezien! Madam was gekomen, en dan mogen we de rondes niet doen (alles wordt dan uitgesteld).  En toen zag ik een rolstoel, en begonnen de gedachtes te malen. “Ik hoop maar dat mijn zusje nog kan lopen als ik terugkom; waarvoor ben ik hier eigenlijk, om hier hele ochtenden/dagen te zitten niksen, terwijl ik ook thuis had kunnen zijn..?!” De fysio’s hadden dit toen wel door, en we hebben ons de rest van de ochtend niet meer hoeven vervelen! Dat was wel een stuk fijner! Vanavond nog maar naar huis bellen (gebeld worden, want ik heb nog maar 130 rupie beltegoed!), en dan zit ik weer helemaal lekker in mijn vel!

5 Responses to “Dipjes en meevallers…”

  1. Harrie Says:

    Lieverd,

    Fijn dat je je panjabi’s hebt. Nu val je misschien weer iets minder op daar! 😉 Jammer dat je je zo nu en dan verveelt in het ziekenhuis. Hopelijk is dat in het volgende ziekenhuis beter geregeld! Je bedoeld namelijk dat je tot 6 oktober in dit ziekenhuis blijft?

    Wel grappig dat ze die beoordelingen zo invullen. Als ze dit op school ook lezen, kun je hem niet zo goed niet meer inleveren 😉

    Dikke kus! Harrie

  2. pleunie Says:

    Ik moet toch een reflectieverslag inleveren, waarin ik commentaar kan leveren op de beoordeling. Als dit hun manier is, kan ik het natuurlijk wel inleveren, is niet mijn schuld;) Ik kan me zelfs een onvoldoende veroorloven, omdat ik hierna nog een stage heb –> omdat iedereen een ander leerproces heeft, kan ik ook een “inhaalslag” maken in mijn 2e seniorstage. Nog steeds geen probleem!
    tot 6 oktober in dit ziekenhuis idd, en dan zou het volgens de planning idd drukker moeten zijn in het volgende ziekenhuis.
    We wachten het af..

  3. Hugo Says:

    Hey,

    Ik zag dat je graag reacties had dus bij deze maar weer eentje van mij 😛

    Misschien heb ik er overheen gelezen maar waarom is die panjabi zo belangrijk daar? Is dat iets cultureels of meer voor je eigen gevoel?

    Waarom mag je zo weinig buiten lopen, is het daar zo gevaarlijk of ligt dat ook aan die panjabi’s? Wordt het makkelijker als je die hebt, lijkt me toch wel dat ze zien dat je westers bent?

    Is het trouwens een grote stad waar je zit want op een of andere manier heb ik het idee dat je in een dorp zit waar iedereen elkaar kent, wat het minder gevaarlijk zou maken om over straat te lopen. (Het beeld dat ik in mijn hoofd heb van jullie omgeving is volgens mij heel erg vertekend op een of andere manier, doe maar een keer foto’s plaatsen ofzo ;))

    Groeten,
    Hugo

  4. Ma Says:

    Hoi Schat,

    Wat fijn dat ze geregeld hadden dat je meer werk kon verzetten! Dat leidt af en zorgt dat je het idee hebt dat je ook iets aan het leren bent. En dat is wat je graag wilt: doen waarvoor je gekomen bent.

    Met Karin gaat het goed, ze is heel relaxt en het nieuwe logeerhuis is geweldig. Dus daar hoef je je geen zorgen te maken.

    Hopelijk heb je snel internet en ben je in de gelegenheid om foto’s te plaatsen. Net als Hugo ben ik heel benieuwd naar ‘plaatjes’ voor bij jouw ‘praatjes’. Vanaf hier is het heel lastig om een juist beeld te vormen van jouw dagelijkse leven. Bovendien zou ik je graag in een panjabi willen zien.

    Ik hou van je!!!

  5. Mirjam Says:

    Hee, Pleunie, maak je ook nog even een foto van de tekening met henna op je hand? 🙂

Leave a Reply

WP Theme & Icons by N.Design Studio. Indified by IndiBlogger.in.
Entries RSS Comments RSS Inloggen