Panjabi’s

Uncategorized Add comments

De fysio’s hier, en alle andere mensen trouwens ook, zijn gek op foto’s van familie, vrienden, thuis.. Alles! Ik had mijn camera bij me – met teveel foto’s – die ze allemaal wilden bekijken. Bij elk plaatje wilden ze weten wie wie was, en waar de foto was genomen. Twee dagen later zat een fysio uitleg te geven over elke foto op mijn camera aan een zuster (oid). Erg grappig hoe het hier werkt..

Ze wilde ook graag met ons op de foto! Prima, doen we wel. Ze wilde ook graag een “copy”, maar denk niet dat dat gaat lukken – aangezien ik geen contactgegevens mag verstrekken en ik geen printer heb. Maar het idee is leuk.

Ze letten trouwens ook erg goed op wat je aan hebt, en welke oorbellen je in hebt. Ik had dat niet door, maar ze wisten precies welke oorbellen ik de dag ervoor in had. Ze vinden het heel gek dat Heleen geen gaatjes heeft en dus geen oorbellen draagt, en geven daar ook commentaar op (niet vervelend). Vrijdag had ik een rood bloesje aan, en dat vonden ze erg mooi; 3 reacties gekregen in het ziekenhuis vandaag! Volgens mij ging het alleen om de kleur, want felle en bonte kleuren vinden ze fantastisch!

We hadden onze panjabi pakken allebei al uitgekozen, maar dat waren eigenlijk alleen stukken stof met een mooie print. Nu moesten er nog echte panjabi’s van gemaakt worden!

Donderdag kwam de “tailor” om onze maten te meten. Het was wel echt heel gaaf om “opgemeten” te worden; alsof je een maatpak laat maken, wat in feite ook wel zo is – ook al is het geen westers pak.

Heel spannend wanneer we ze eindelijk aan kunnen doen. De sjaals hebben we, en die zijn verschrikkelijk warm om je nek in dit weer! Maar de kleuren zijn wel heel gaaf, en het is heel traditioneel. De jongere kinderen zie je al wel in “westerse” kleding lopen. Zelfs in spijkerbroeken, maar alle shirts hebben nog steeds mouwen.

Toen wij in het ziekenhuis vertelden dat we waarschijnlijk zaterdag onze panjabi’s zouden krijgen, vonden ze dat natuurlijk fantastisch. Eén van de therapeuten was er zaterdag niet, en vond het jammer dat hij dat zou missen. Helaas hadden we onze outfits nog niet, en moesten we nog in ons westerse kloffie naar stage gaan.

Het was alweer woensdag, toen we ’s middags weer naar onze stage wilden gaan om kwart voor 5 toen mevrouw Prakash met een tas vol panjabi’s aan kwam zetten. We gingen ze gelijk aandoen!

O, o, o.. wat zaten ze strak! Serieus, er was nauwelijks plaats voor onze borsten.. En dat terwijl we nog wel gewaarschuwd waren ook! En bij de kuiten, nog erger! Very skinny jeans, maar dan van katoen;) Maar de stof zou iets uitrekken, dus het zou wel wat comfortabeler gaan worden.

We waren dus te laat in het ziekenhuis, maar ze vonden onze jurken echt schitterend. Ze hebben gelijk foto’s gemaakt van ons. Complimenten van iedereen gekregen.. Super! En aan het einde van de avond zaten ze al ietsje minder strak.

Maar die avond voordat ik naar bed ging zag ik dat er een giga scheur in mn achterwerk zat! De volgende ochtend gelijk aan Annie laten zien, en die zou de tailor sturen..

Nouja, kan gebeuren! (Eigenlijk niet, want ze zijn op mijn maat gemaakt!) Dus volgende dag de volgende aangedaan, en goed opgelet dat ik geen gekke dingen deed. Ja hoor, ik bukte 1x (er zat een rups op mn slipper die ik er af wou hebben) en toen hoorde ik mijn broek scheuren! Broek 2 kapot.. Ik had dus nog maar 1 outfit over! Omdat ik geen zin had om die ook kapot te laten scheuren, heb ik alle pakjes maar aan de kleermaker gegeven. Hopelijk is het makkelijk en snel te maken!

Dus ik ga weer in mn westerse kloffie naar stage.. Erg jammer!

Inmiddels zijn de panjabi’s klaar, maar nu moeten ze nog bij de kleermaker opgehaald worden! Misschien morgen?!

2 Responses to “Panjabi’s”

  1. ju Says:

    Wat leuk om te lezen! Helemaal in traditionele kleding! Ik ben echt benieuwd naar de foto’s 😀 Wat gaaf, Pleun!

    xx

  2. Ma Says:

    Hoi,hoi,

    Waar was die rups toen je uit je broek scheurde? Hopelijk niet op je stageadres!! Dat lijkt me niet echt prettig…Dus ik hoop dat je in de buurt was van je eigen kleren!
    Wel raar dat ze zo slecht kunnen opmeten of was je tussen het meten en het maken zo DIK geworden? Hahaha!
    Je ‘praat’ al minder oever het eten, zou dat betekenen dat je het lekker bent gaan vinden?!

    Kusz

Leave a Reply

WP Theme & Icons by N.Design Studio. Indified by IndiBlogger.in.
Entries RSS Comments RSS Inloggen