Hyderabad

Uncategorized Add comments

Op de luchthaven van Hyderabat aangekomen, was het inmiddels al bijna 22.00u. Eerst maar eens onze bagage ophalen, daarna zouden we wel zien. We liepen het vliegveld uit, en daar begonnen al Westerse meisjes naar ons te zwaaien. Dat waren de cesar oefentherapeuten, die in Hyderabat stage gingen lopen. Gelukkig, we hoefden ons geen zorgen meer te maken.

Ze brachten ons naar het busje, en van daaruit gingen we naar een huis dat voor gasten gebruikt wordt. Hier hadden we een prachtig ruime kamer. Maar we konden nog niet gelijk slapen om 23.00u, want er werd eerst nog een diner geserveerd voor ons. Wij ons iets opgefrist, en maar aan tafel gegaan. Het was best lekker, maar wel redelijk pittig. Goed te doen met een glas water erbij.
Eenmaal in bed hebben we lekker geslapen. Om 9.00u zouden we gewekt worden door een klop op de deur, maar dat is mislukt. Ik werd om 9uur wakker, en wilde misschien gaan douchen en me aankleden. Om 10 over 9 werd er alsnog aangeklopt. Wat we eruit begrepen was dat er niet heel veel tijd was, dus we besloten (Heleen werd ook wakker) om niet te gaan douchen. Wij ons aankleden, en daarna aan tafel voor het ontbijt. De mensen daar eten niet met ons mee, ’s Avonds niet en ’s ochtends niet; maar ze kijken wel graag hoe wij eten.
Rond half 11 zou misschien de auto komen waarmee we gingen vertrekken, dus wij onze tas gepakt en gingen in de woonkamer wachten en tv kijken die voor ons werd aangezet. De tijd verstreek, maar de auto was niet zo vroeg. Uiteindelijk rond een uur of 12 was hij er, en toen moest de vrouw die met ons mee ging nog wat spullen pakken, dus half 1 vertrokken we ongeveer. We reden langs een winkel waar dezelfde vrouw nog pasfoto’s moest laten kopiëren (geloof ik) en daar hadden ze ook films. Daar had ze 2 films gehuurd die we in de auto konden kijken (moderne auto!), een James Bond film die Heleen en ik nog niet kenden, en “Breakfast at Tiffany’s”. ’s Middags gingen we ook nog langs een school voor mentally retarded children, waar we een lunch hebben gekregen. Dit was een rijst met noten erin, erg lekker! Een maaltijd hoor je af te sluiten met yoghurt door de rijst, maar dat was niet zo’n succes voor mij. De yoghurt is om de pittige smaak te compenseren, dat is beter voor de darmen. Na het schoolbezoek (middag gymnastiek) gingen we weer verder.
De laatste film hebben we niet afgekeken, omdat we op een gegeven moment van auto moesten wisselen. We reden vlak daarna (wel even mijn ogen dichtgedaan) Guntur binnen. We stopten bij een huis, waar we ook naar de wc mochten. Dit leek wel een belangrijke man te zijn, waar we opeens ook thee moesten drinken. Dat betekent zeer bittere thee veel melk erin, bijna chocomelk; niks wat lijkt op de thee die ik in Nederland ben gaan oefenen!!! maar het koekje wat erbij zat vond ik wel erg lekker, haha.
Daarna gingen we dan eindelijk door naar de plaats van bestemming: huize Prakash!
Op de 4e verdieping (ja, mét lift!) werden we een huisje, kamer, hoe wil je het noemen.. appartementje in geleid, waar we onze bagage in de slaapkamer neer konden zetten. Een mevrouw, die mevrouw Prakash bleek te zijn, verwelkomde ons, en liet water ed. halen. Ze vroeg naar onze reis, onze stages en natuurlijk naar onze voorgangers Anna en Joanne. Ze zou wat eten klaar (laten?) maken. Als er iets was konden we altijd Larisja/ Lakrisha (of zoiets) vragen, dat is hun dienstmeid.
Eten was trouwens best lekker! Iets van noodles ofzo, met kip erdoor. Ze had ook ketchup in de kast, wat er ook goed bij smaakte. Er stond trouwens vanalles in de kast, jam, pindakaas, 4 pakken muesli/cruesli, nutella chocopasta. En in de koelkast stond een fles coca cola, 2 pakken jus d’orange (dat iets anders moet zijn, smaakt naar een ander vruchtendrankje..) en ze liet nog wat water brengen.
Na het eten kwam meneer Prakash met zijn 2 zonen langs. Heleen zat in de slaapkamer toen ik hem binnen zag komen, en gooide haar haar vestje toe (want ze had een spaghetti topje aan, en dat was niet netjes voor de eerste kennismaking met onze gastheer). Zijn oudste zoon heet Imee, en zijn jongste zoon was erg verlegen, en heet Richie. Hij vroeg of alles naar wens was, en vroeg ons maar te roepen zodra er iets was wat we missen of graag wilden hebben. Ik wilde wel graag een handdoek hebben, want die had ik blijkbaar toch niet meegenomen helaas. Die werd gelijk voor ons gehaald, dus we konden gelukkig douchen. Hij wilde de volgende dag een gesprekje met ons, en we zouden nog langs het politiebureau moeten om ons te laten zien/registreren.
Hij liet ons verder met rust, zodat we konden slapen, want we waren vast moe na zo’n lange reis..

3 Responses to “Hyderabad”

  1. ju Says:

    De mensen zijn daar erg beleefd, wat ik zo uit je verhalen lees. Gelukkig ben je nu op je definitieve bestemming. Kan je tassen uit gaan pakken enzo. En er je nieuwe ‘thuis’ van maken!

    xx

  2. Ma Says:

    Hoihoi,

    Zo nu ook het 2e verhaal gelezen. Gelukkig dat alles zo goed gaat.
    Moeilijk hoor dat ik niet zomaar iedere minuut weet waar je zit en wat je uitspookt. Gelukkig hebben ze op tijd internet uitgevonden en heeft harrie een site voor je gemaakt. Ik ben wel blij met hem!

    Wat fijn dat het eten meevalt, wat zeg ik?! Het valt niet mee: je vindt het nog echt lekker ook. Hahaha, dat wordt geen maatje 34 als je terugkeert naar Nederland.
    Het eten was volgens mij je grootste zorg, dus nu is er niets meer wat mis kan gaan: heerlijk genieten!

    Er is zelfs Cola! Jeetje je boft maar!!

    Ik ga weer verder lezen…

    Kus, kusz

  3. Daan Says:

    Whahaha wat irritant zeg, van die mensen die wel lekker zitten te kijken hoe jij je maaltje aan het wegwerken bent, maar zelf niets eten. Wel erg fijn dat het je eten je zo goed smaakt! Daar had je toch echt wel je twijfels bij in het begin. Ik vind je dapper! 😉

Leave a Reply

WP Theme & Icons by N.Design Studio. Indified by IndiBlogger.in.
Entries RSS Comments RSS Inloggen